Ein gong så spurt æ ei gygrekjerring
Om ka slags meining livet ha
Ho spøtta skråa og løfta staven
Så pekt a oppåt eit fjell og sa:
(Ref.)
Sjå Isogaisa
Og sidan dø
Gå Såggemyran
Ho greip ein frosk og kyssa kjeften
Og sa at Vennskap e vakkert lag
Men Løgn vil dra dæ i Løgnarjuvet
Og Urett døm dæ sjøl ein dag
Ref.
Eit Ærleg Arbeid e livets meining
Skjønt Såggemyran tar aldri slut
Men du ska finn dæ eit Isogaisa
Der ørna slår sine venga ut
Ref.