Høgt oppi eit stilasj langt oppi eit bygg
Står det ein ståggå råttin og stygg
I den hi æ gått - i den hi æ stått
I den hi æ fått mang støkk i kroppen
Men ein arbeidsmann må arbeid alt han kan
Han kan ailler tru at det nøtte å snu
Deffor bers det opp uten stans og stopp
Heilt te han kjem opp på toppen
(Ref.)
Å hei å hå - på bakken bli dem berre små
Disponenten han e santen ta mæ'tj stær enn så . . .
Æ veit itj æ, men kanskje ståggån e symbol
På det kongelige norske pampemonopol
Der trinn for trinn tå ståggån råtne opp kvar dag
Eller trampes sund tå trauste arbeidslag
Men ståggån han vil berre stå der han står
Og arbeidsfolk vil berre gå der dem går
Heilt te ståggån knekk i to og sei: "Hallo!
Æ skull ha vessta at æ bresta!"
(Ref.) Å hei å hå - ståggån han e så som så
Sei mæ, fins det ingen anner ståggåa å gå?
Vi har sett inn nye trinn når trinna knekk
Men når heile ståggån ryk må heile ståggån vekk
Da nøtte'n itj den trinnvis reformistisk måtin
Med to gode trinn i'n ståggå som e råttin
Og vi ska reis ein ståggå som e ny - Å HIV!
Du har ailler sjett så fin ein ståggå i dett liv
Og vi ska spaser opp og ned og opp igjen
Og ingen trøng å spekuler kor det bers hen
(Ref.)
Å hei å hå - alt det gode det kjem ovafrå
No pesse vi på disponenten fra det blå . . .
Det herre va nån stakkars tanka som æ fikk
I morges da æ oppi ståggåtrinna gikk
Og den som tenke lett han tenke ofte rett
Og lettast e det oppi lufta
Og vess du skjønne ka æ prøve å fortell
Så va det kanskj'itj dumt å sett sæ ned og spell
Sjøl om æ e hås og søng som ei gås
Og sjøl om det e medt i øfta
(Ref.)
Å hei å hå - kåmmå hit ska du få sjå
Det e søyi oversektle ovafrå . . .